Psychotherapie en coaching
Rouw- en verliescoaching
Zoek samen naar handvatten voor meer verbinding in tijden van verlies en verdriet.
Wat is rouwen?
Het verlies dat volgt op het overlijden van een geliefde en de daarbij horende emoties.
Liefde laat zich niet dwingen, verdriet is de keerzijde van liefde.
Rouw is een zeer persoonlijke ervaring. Iedereen gaat er anders mee om. Misschien hebben we daarom de neiging om ons in ons eentje terug te trekken. We willen niemand lastig vallen met onze gevoelens. Erover praten brengt wat we verloren zijn niet terug, dus zetten we voor de buitenwereld dapper een masker op. Natuurlijk mag je ervoor kiezen om in stilte te rouwen. Soms voelt het goed om even alleen te zijn met je verdriet. Alleen vergeten we daarbij vaak dat samen rouwen ontzettend veel waarde heeft.
Mogen we in onze welvarende individualistische maatschappij nog wel leunen op de andere?
- Samen rouwen heeft iets helend.
- Rouwen is geen ziekte.
- Rouwen eindigt niet.
- Rouwen verdient meer aandacht.
Onze rouw- en verliescoaches:
Wat doet een rouw- en verlies coach? Coaching door Tanja
Dat praten helpt… daar zijn wij rotsvast van overtuigd. Tanja biedt in de eerste plaats een luisterend oor aan kinderen en volwassenen, die te maken hebben met verlies, angst, boosheid.
Ze werkt niet met vaste programma’s of werkwijzen omdat elk kind en/of volwassenen bijzonder en uniek is. Ze gaat samen op pad, terug verbinding zoeken met jezelf.
Je helpen omgaan met je gevoelens van onder meer verdriet, onmacht, boosheid, schuldgevoel, twijfel. Je steunen, je verlies te verwerken en leren leven met je verdriet. Je helpen zoeken naar doelen om je op te focussen en stimuleren nieuwe uitdagingen te vinden die je leven weer de moeite waard maken.
De realiteit onder ogen zien, de pijn van het verlies ervaren, je aanpassen aan een leven zonder de ander en tenslotte opnieuw leren genieten terwijl je de herinnering bewaart. Rouwen kan je leren. Kennis over rouw en verdriet kan die angst deels wegnemen.
Wat als verlies niet als verlies gezien wordt? Levend verlies
Verlies hoort niet alleen voor de mensen bij het einde van het leven.
Zo werd het verlies van een prille zwangerschap of de sterfte van een kind bij de geboorte tot enkele decennia geleden nauwelijks als een ingrijpend verlies erkend.
Het verlies dat komt kijken bij ouders die een kind afstaan voor adoptie of aan een pleeggezin, of wanneer iemand kiest voor abortus, wordt vaak ook onderschat.
Ook ongewenst kinderloos blijven wordt vaak niet als verlies herkend.
Een ander verlies is het sterven van een huisdier, ook hier mag het verlies er zijn.
Dan zijn er nog situaties waarin je de persoon verliest terwijl hij nog leeft: een echtscheiding, ouders en kinderen die hun relatie hebben verbroken, grootouders en kleinkinderen die elkaar niet meer zien na een echtscheiding, iemand die nog leeft verliezen aan een psychische ziekte, aan dementie, aan een hersenbeschadiging, aan een verslaving, waardoor die persoon verandert dat hij niet meer dezelfde is.
In al deze situaties ervaren nabestaanden een intens gevoel van verlies dat niet publiek erkend wordt omdat die persoon biologisch nog in leven is.
De samenleving gaat ook te vaak voorbij aan de vele verliezen waarmee vluchtelingen en asielzoekers mee worden geconfronteerd.
Ook kinderen en personen met een verstandelijke beperking worden onderschat in hun vermogen om het concept ‘dood’ te begrijpen. Zij ervaren ook verlies, ze voelen verdriet, ze hebben behoefte aan steun en begrip.
Zoek samen naar handvatten voor meer verbinding in tijden van verlies en verdriet.
Rouw en verliescoaching door Els
Het leven heeft haar diep geraakt, keer op keer. Ze verloor haar twee broers en haar vader, stuk voor stuk dierbaren die haar gevormd hebben.
Haar jongste broer verongelukte met de fiets op 15 jaar.
Haar oudste broer overleed op 42-jarige leeftijd aan longkanker.
En haar vader, haar rots in de branding, nam op zijn 74ste afscheid na een korte strijd tegen darmkanker.
Elk verlies kwam onverwacht, als een storm zonder waarschuwing. Er was nauwelijks tijd om écht afscheid te nemen, om stil te staan bij het immense verdriet. Haar automatische piloot nam het over, dag in, dag uit. Ze moest door, dacht ze. Totdat ze niet meer kon.
Het was pas toen ze in aanraking kwam met bewustzijnstraining dat de mist langzaam optrok. Het was alsof er een deur werd geopend naar inzichten die ze niet eerder kon zien. Haar pijn, haar ervaringen, haar verhalen… ze kregen ruimte.
Het schrijven van haar levensverhaal bracht haar terug naar zichzelf. Het was pijnlijk, helend, en verlichtend tegelijk. En met elke pagina voelde ze dat ze niet alleen klaar was om haar eigen weg verder te gaan, maar ook om anderen te ontmoeten die dezelfde weg bewandelen.
Nu wil ze wat ze geleerd heeft delen. Met gelijkgestemden, met mensen die hun verhaal willen vertellen, die warmte zoeken in een veilige ruimte. Samen mooie ervaringen creëren, samen helen, samen groeien. Dat is haar missie. Dat is waar haar hart ligt.
Dit kan op 2 manieren:
- door samen met een groepje gelijkgestemden de natuur in te trekken. (4u aan 47euro) Stuur haar een mail via el*@***********ed.be en we bekijken wanneer je kan aansluiten.
- Gaat je voorkeur naar individuele begeleiding? Maak dan gerust een afspraak via de kalender.
We kunnen dan samen de natuur intrekken, of via een combinatie van gespreks- en lichaamsgerichte coaching te werk gaan.